Muska qoldanu şariğatta rūqsat pa?

Muska – aurudan, köz tiiuden, apattan saqtanu nemese qūtylu maqsatynda adamdar özderımen bırge alyp jüretın, ışınde keibır aiattar, hadister men dūğalar jazylğan mätın. Köbınese qorğanyş materialğa orap qoldanylady.

Qorqynyş pen köz tiiuden saqtanu, keibır aurulardan şipa tabu üşın dūğa etu, Qūran Kärımnen aiattar oqu – şariğatta rūqsat etıledı. (Buhari, Fazailu’l-Kuran, 9 [5007]; Muslim, Selam, 65-66 [2201]; İbn Mäja, Tib, 35-36 [3517-3525]) Aiat pen dūğa sekıldı mätınderdı bır närsege jazyp, adamdardyñ denesıne tağu nemese ılıp qoiu turaly Paiğambarymyzdan (s.a.s.) riuaiat joq. Alaida Abdullah ibn Amr Paiğambarymyzdyñ (s.a.s.) «Senderden bıreuıñ ūiqyda qoryqsa, ‘Allanyñ aşuy men azabynan, qūldarynyñ jamandyğynan, şaitannyñ azğyruy men mağan jaqyndauynan, eş kemşılıgı joq Allanyñ sözderıne siynamyn’ desın. Sonda oğan eşnärse ziian tigızbeidı.» dep aitqanyn jetkızgen jäne özı būl dūğany aqyl toqtatqan balalaryna üiretıp, aqyl toqtatpağan balalary üşın jazyp, moiyndaryna tağyp qoiğan. (Äbu Däuıt, Tib, 19 [3893]; Tirmizi, Däğuat, 94 [3528])

Keibır ğalymdar Qūran Kärımnen aiattar jazyp, muska etıp tağuda eşqandai äbestık joq dep sanağan. (Şafiği, äl-Ümm, 7/241; Zeiläi, Täbiin, 1/58) Degenmen, muskadan medet kütu, ony qorğanyş dep qabyldau, Alladan (s.t.) kütıletın närselerdı muskadan kütu sekıldı terıs tüsınıkterge sebep bolsa, muska qoldanu şariğatta rūqsat etılmeidı. Osy tūrğyda adamdardyñ sezımın paidalanyp ketetınderge de saq bolu kerek.

Derekköz: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu