Әйелдің еркектерге намаз оқытуы барлық мәзһабтарға сәйкес рұқсат етілмейді. (Ибн Қудама, әл-Муғни, 2/146; Ибн Абидин, Реддул-мухтар, 1/576; Жәзири, әл-Мәзахибул-әрбаъа, 1/372) Пайғамбарымыздың (с.а.с.) Үммү Уарақаға өз үйіндегі адамдарға намаз оқытуға рұқсат беруі (Әбу Дәуіт, Салат, 62 [591]; Бәйһақи, әс-Сүнәнүл-кубра, 1/597 [1909]) тек оған тән ерекше жағдай ретінде қарастырылған. Басқа кейбір түсіндірмелерге сәйкес, Пайғамбарымыздың (с.а.с.) бұл рұқсаты сол үйдегі немесе маңайдағы әйелдерге намаз оқыта алатынын білдіреді. Пайғамбарымыздың (с.а.с.) «Назар аударыңдар! Ешбір әйел еркекке имам болмасын.» (Ибн Мәжә, Иқамәтус-Саләуат, 78 [1081]; Бәйһақи, әс-Сүнәнүл-кубра, 3/128 [5131]) деген сөзі де осыны көрсетеді. Шынында, Алтын ғасырдан бастап тарихи кезеңдерде бұған басқа мысал кездеспеген. Мұны рұқсат деп санау — дінде жоқ нәрсені дінге енгізу, яғни бидғат болып табылады. Пайғамбарымыз (с.а.с.) бидғаттың адасу екенін хабарлаған. (Мүслим, Жұма, 43 [867]; Әбу Дәуіт, Сүннет, 6 [4606])
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.