Ата-ананың баласына қатысты міндеттерінің бірі — оған жақсы есім беру. Хазіреті Пайғамбар (с.а.с.) бір хадисінде адамдардың қиямет күні есімдерімен шақырылатынын айтып, “(Балаларыңа) жақсы есім қойыңдар.” (Әбу Дәуүд, Әдеп, 68 [4948]) деп бұйырған.
Аллаға тән есімдер сол күйінде балаларға берілмеуі керек. Егер бұл есімдер балаларға берілетін болса, алдына “құл” мағынасындағы “абд” сөзі қосылып, “Абдуллаһ” (Алланың құлы), “Абдуррахман” (Рахманның құлы), “Абдурраззақ” (Раззақтың құлы), “Абдулхалық” (Халықтың құлы) түрінде берілуі тиіс.
Алла Тағаланың “әсмә-и хусна”сынан “Кәрім, Ләтиф, Раұф, Мүмин…” сияқты есімдер болса, Алладан басқа құлдарға да тән ортақ есімдер болғандықтан, Аллаға ғана тән емес бұл есімдер балаларға ат ретінде беріле алады. (Ибн Абидин, Реддүл-мухтар, 6/417)
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.