Дәрет аларда ниет ету, ханафи мәзһабына сәйкес сүннет, ал қалған үш мәзһабқа сәйкес парыз болып табылады. Ханафилер дәрет туралы аятта (әл-Маида, 5/6) бұйырылған амалдардың арасында ниеттің аталмауын дәлел ретінде келтіреді. Сонымен қатар, дәрет сияқты намаздың шарттары болып табылатын «нәжістен тазалану» мен «әуретті жабуда» ниеттің міндетті болмауы және дәреттің кейбір ғибадаттарға себеп болып, өз алдына дербес ғибадат саналмауы да ханафилерге сәйкес дәретте ниет етудің парыз еместігін көрсетеді. (Касани, Беда’и, 1/19-20; Мәрғинани, әл-Хидая, 1/16; Алиюл-Кари, Фәтху Бабил-Иная, 1/55-56)
Басқа мәзһабтар болса, Жаратушы Алланың «Оларға тек дінді Аллаға арнап, ықыласпен Оған құлшылық ету, намаз оқу және зекет беру бұйырылған еді.» (әл-Бәййина, 98/5) аяты мен Пайғамбарымыздың (с.а.с.) «Барлық амалдар ниетке байланысты...» (Бухари, Бәд’ул-уахи, 1 [1]; Муслим, Имара, 155 [1907]) хадисіне сүйене отырып, барлық ғибадаттарда болғандай, дәретте де ниет ету парыз деп айтқан. (Ширбини, Мұғнил-мухтаж, 1/167; Ибн Рушд, Бидаятул-мүжтаһид, 1/15; Ибн Қудама, әл-Муғни, 1/82)
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.