Ислам дінінде қағида бойынша құлшылық үшін ақы алу рұқсат етілмейді. Себебі құлшылықтар Алла үшін жасалады. Исламның алғашқы кезеңдерінде жағдайы келетін әркім намаз оқыта алатын. Сондықтан намаз оқыту үшін арнайы адамдарды тағайындауға қажеттілік болмаған. Уақыт өте келе әртүрлі себептермен мешіттерде үнемі болатын қызметкерлерге қажеттілік туындады. Осыған байланысты әр намаз уақытында намаз оқытатын қызметкерлерді белгілеу жолына барылды және намаз оқыту үшін тағайындалған адамдарға күнкөрісін қамтамасыз ету үшін жалақы төлене бастады. Нәтижесінде ислам ғалымдары имамдық, азаншылық, діни оқыту сияқты істер үшін ақы немесе жалақы алуды, бұл қызметтердің иесіз қалмауы үшін рұқсат деп санаған. (Ибн Нүжейм, әл-Бахр, 8/22; Ибн Абидин, Реддү’л-мухтар, 1/562)
Қазіргі уақытта имам-хатиптер мен азаншылар намаз оқытқандары үшін емес, басқа іспен айналыспай, осындай қызметке уақыттарын арнағандары үшін (хабс-и нефс) жалақы алады. Себебі намаз тек Алланың разылығы үшін оқылады және оқытылады. Сонымен қатар, имам-хатип пен азаншы-қайымдардың міндеттері тек намаз оқытумен шектелмейді. Мешіт қызметкерлері уағыз, насихат және Құран оқытушылығы сияқты діни қызметтермен қатар, мешітті құлшылыққа ашу, құлшылыққа дайындау, тазалығы, күтімі, қорғау сияқты көптеген қызметтер атқарады. Осыған сәйкес, қазіргі уақытта діни қызметтерді атқаратын имам-хатип пен азаншы-қайымдардың алатын жалақысы халал болғаны сияқты, оқытқан намаздары да дұрыс болып табылады.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.