Құран оқылған кезде мұсылман оны тыңдауы керек. Себебі «Құран оқылғанда, оны тыңдап, үндемеңдер, сонда сендерге рақым етіледі» (әл-Ағраф, 7/204) деп бұйырылған.
Құран Кәрім оқылып жатқанда мұсылмандардың сөйлеспей, оны тыңдауы талап етілгенімен, бұл істің парыз екендігі немесе парыз болса да бұл үкімнің жалпыға ортақ екендігі туралы әртүрлі пікірлер айтылған. Кейбір ғалымдардың пікірінше, Құран оқылғанда оны тыңдау әрдайым парыз. Басқалары жоғарыдағы аяттың парыздық емес, ұсыныс (нәдб) мағынасында екенін айтқан. Тағы бір топ ғалымдар бұл аят тек намазда оқылған Құранды тыңдауға қатысты, ал намаздан тыс оқылған Құранды тыңдау мұстахаб деп есептелген. (Әбүссууд, Иршад, 3/310)
Ханафи мәзһабында да намаздан тыс Құран оқылғанда оны тыңдаудың үкімі жөнінде екі түрлі пікір бар. Біріне сәйкес, бұл тыңдау – жеке парыз (фард-ы айн), екіншісіне сәйкес – ұжымдық парыз (фард-ы кифая). Фард-ы кифая деп есептегендерге қарағанда, Құран оқылып жатқан жерде оны тыңдап отырғандар болса, басқалар жауапкершіліктен босатылады. Сондай-ақ, мәзһабтағы екі пікірге де сәйкес, Құран оқылып жатқанда қандай да бір себеппен тыңдай алмағандар жауапты болмайды. Әсіресе, базар мен жұмыс орны сияқты жерлерде адамдар өз істерімен айналысып жатқанда, қастарында біреу Құран оқыса, тыңдамағандар емес, оқыған адам күнәлі болады деп айтылған. (Ибн Абидин, Реддул-мухтар, 1/546)
Осыған сәйкес, басқалардың тыңдауына кедергі келтірмей, мешітте немесе басқа жерде дауыстап Құран оқылып жатқанда, бір шетте намаз оқу айып емес.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.