Пайғамбарымыз (с.а.с.) және сахабалар Исламға дейінгі дәуірде болғанындай, Исламнан кейін де күнделікті өмірлерінде дәстүр мен климаттық жағдайларға байланысты басын жауып жүрген. Алла Елшісі (с.а.с.) күнделікті киімімен намаз оқыған, құлшылық үшін арнайы немесе ерекше киім кимеген. Кейде тақияның үстіне сәлде ораған, кейде сәлдесіз тақия, кейде тақиясыз сәлде қолданған. (Қараңыз: Әбу Дәуд, Либас, 24 [4078]; Тирмизи, Либас, 12, 42 [1736, 1784]; Ибн әл-Қаййым, Заду’л-ма’ад, 1/130; Муттақи, Кәнзу’л-уммал, 7/121 [18284-18286])
Кейбір ғалымдар Пайғамбарымыздың (с.а.с.) осы амалдарын негізге ала отырып, намазда ер адамның басын жабуын сүннет деп қабылдаған. Бұл көзқарасқа сәйкес, басы ашық намаз оқу сүннетті тәрк ету болып саналатындықтан, тәнизһен мәкруһ деп есептелген. (Ибн Абидин, Редду’л-мухтар, 1/640; Шурунбулали, Марақи’л-фалах, 131) Басқа кейбір ғалымдар мұны дәстүрге байланысты деп қабылдап, басы ашық намаз оқуда ешқандай айып жоқ екенін айтқан. (Қараңыз: Шатыби, әл-Муафақат, 2/489)
Қорытындылай келе, намаз оқығанда басқа тақия, сәлде және т.б. жабу жақсырақ. Дегенмен, басы ашық күйде намаз оқу да жаиз.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.