Құран Кәрімде дәрет алу туралы былай делінген: «Ей, иман келтіргендер! Намазға тұратын кезде жүздеріңді, шынтаққа дейін қолдарыңды жуыңдар, бастарыңа мәсіх тартып, өкшемен бірге аяқтарыңды жуыңдар.» (әл-Мәида, 5/6)
Әһлі сүннет мазһабтарының барлығы осы аятта бұйырылған: жүзді, шынтақпен бірге қолды және өкшемен бірге аяқты жуу – парыз дегенге бірауыздан келіскен. (Ибн Рушд, Бидаяту әл-мүджтәһид, 1/21-22)
Пайғамбарымыз (с.а.с.) бен сахабалардың дәрет алғанда аяқтарын жуғаны туралы мутауатир дәрежесіне жақын риуаят етілген хадистер (Бухари, Вуду’, 7, 24, 28, 38-39, 41-42 [140, 159, 164, 185-186, 191-192]; Муслим, Тахарат, 3-4, 18 [226, 235]; қараңыз: Кеттани, Назму әл-мүтәнасир, 59) аяқтарды жуу – парыз екеніне дәлел. Сондай-ақ, Пайғамбарымыз (с.а.с.) дәрет алып жатып, аяқтарына мәсіх тартқандай жуып, өкшесіне су тимеген адамдарды көргенде: «Өкшелері отта жанатындардың соры!» (Бухари, Вуду’, 27, 29 [163, 165]; Муслим, Тахарат, 25-30 [240-242]) деген. Тағы бірде Пайғамбарымызға (с.а.с.) дәрет алып, аяғында құрғақ жер қалған адам келгенде, оған: «Барып, дәретіңді толық ал» (Муслим, Тахарат, 31 [243]) дегені де дәретте аяқтарды жуу – парыз екеніне дәлел.
Жоғарыда келтірілген дәлелдерге сүйенсек, дәретте жалаңаяққа мәсіх тарту жаиз емес екені анық.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.