Адамның туып-өскен жері немесе жұмыс істеп, күнкөрісін қамтамасыз ететін, отбасы мүшелерімен бірге тұрақты тұруға ниет еткен жері «ватан-и аслы» деп аталады. Ватан-и аслы тек басқа бір жерді ватан-и аслы ету арқылы өзгереді. Егер адам басқа жерге көшіп, әйелін және балаларын сол жерге апарып, сонда тұрақтаса, ол жер оның жаңа ватан-и аслысы болады. Бұрынғы ватаны енді ватан-и аслы болудан қалады. Кейін ол (бұрынғы ватанына) қонақ ретінде (15 күннен аз уақытқа) барса, төрт рәкағат парыз намаздарын екі рәкағат етіп оқиды. Негізінде, Пайғамбарымыз (с.а.с.) және оның сахабалары Меккеден көшіп, Мәдинаға қоныстанғаннан кейін Меккеге барғандарында төрт рәкағат парыз намаздарын екі рәкағат етіп оқыған (Бухари, Таксиру’с-салат, 1 [1081]; Муслим, Салату’л-мусафирин, 15 [693]). Адамның туған, үйленген, тұрақты тұруға шешім қабылдаған жерінен кетуді ойламай, студенттік, жұмыс істеу немесе әскери қызмет сияқты уақытша себептермен ұзақ уақыт тұрған немесе сапарға шығып, кемінде он бес күн немесе одан да көп уақыт болуға ниет еткен жері болса, ол – иқамат ватаны болып саналады. Иқамат ватанында намаздар тұрақты тұрушы ретінде оқылады. Ханафи мәзһабына сәйкес, егер ол жерде 15 күннен аз қалатын болса және тұрған жері өзінің меншігі немесе жалға алған үйі болмаса, намаздарын қысқартып оқиды (қараңыз: Хаддад, әл-Жаухара, 1/87; Ибн Абидин, Радду’л-мухтар, 2/131-132; Билмен, Илмихал, 163).
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.