Намаз уақытыЗекеттің дұрыс болуы үшін кедейге берілетін ақша немесе мүлік оған меншіктеп берілуі, яғни оның меншігіне өтуі шарт. Бұл зекеттің іс жүзінде кедейге тапсырылуымен жүзеге асады. (Ибн Абидин, Раддул-мухтар, 2/369) Мысалы, тамақ дайындап, оны кедейлерге жеуге рұқсат ету немесе оларға жегізу арқылы ол тамақ меншіктеліп/берілген болып саналмайды. Бірақ сол тамақ зекет ниетімен кедейге тапсырылса, меншіктеу жүзеге асады, яғни зекет берілген болады. Осыған сәйкес, біреуге қарыз берген кезде зекетке ниет етілмесе, кейіннен бұл ақшаны зекетке есептеуге ниет етілсе, ақшаның өзі қолда болмағандықтан меншіктеу жүзеге аспайды. Сондықтан біреуге қарыз ретінде берілген ақшаны кейін қарыз алушыға зекет ниетімен сыйға тарту арқылы зекет берілген болып саналмайды. Төрт мәзһаб ғалымдары осы пікірде.
Меншіктеу ұғымына кеңірек мағына берген кейбір ғалымдар кедейдің мойнындағы жалдау ақысы сияқты қарызды оған сыйға тартуды да меншіктеу деп бағалап, мұны рұқсат деп санаған. (Қарадави, Фикху-з-зекат, 3/325-326; Зуһайли, әл-Фикһул-Ислами, 3/1981) Осы соңғы пікірмен де амал етуге болады.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.