Марқұмның артынан жылау мен аза тұтудың үкімі қандай?

Марқұмның артынан жылау – Алланың берген мейірім сезімінің көрінісі. Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.а.с.) те ұлы Ибраһим қайтыс болғанда жылаған, сондай-ақ өлім аузында жатқан немересі туралы хабар жеткенде де көзінен жас аққан. Себебін сұрағанда: «Бұл – Алланың рақымы. Оны құлдарының жүрегіне салған. Алла тек мейірімді құлдарына рақым етеді» (Бухари, Жаназа, 43 [1303]; Муслим, Жаназа, 11,12 [923, 924]; Әбу Дәуіт, Жаназа, 28 [3125]) деп жауап берген. Алайда, қайтыс болғаннан кейін артта қалғандардың айқайлап, үсті-басын жыртып жылауы рұқсат етілмейді. Пайғамбарымыз (с.а.с.): «Басына қайғы түскенде жағасын жыртып, беті мен екі жағына ұратын, надандыққа шақыратын адам бізден емес» (Әбу Дәуіт, Жаназа, 29 [3128]); «Қолымен бетіне ұратын, бетін тырнайтын, жағасын жыртатын, өзіне қасірет пен бәле тілейтін әйелді/адамды Алла рақымынан алыстатсын» (Ибн Мәжа, Жаназа, 52 [1584]) деп айтқан.

Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu