Пайғамбарымыздың (с.а.с.) дәуірінде мүәззіндігімен танымал болған сахабалар болған. Біләл әл-Хабаши, Абдуллаһ ибн Үмми Мәктум, Сағд ибн ‘Из әл-Караз және Әбу Махзурә (Сәмуре ибн Ми‘йер) солардың қатарында. (Нәсәи, Азан, 9-10 [637-640]; Ибн Мәжә, Азан, 1-3, 6 [706, 708-711, 713, 715, 730]; Табарани, әл-Му‘жәмүл-кәбир, 6/39-40 [5448, 5449; 5452]) Бұл мүәззіндер намаз уақытының кіргенін хабарлау үшін азан айтатын, парыз намаздардың алдында қамат келтіретін.
Сахаба дәуіріндегі тәжірибеде мүәззіндердің намаздан кейінгі тәсбихатты басқарғаны туралы мәлімет жоқ. Дегенмен, уақыт өте келе елімізді қоса алғанда кейбір аймақтарда бұл тәжірибе қалыптасқаны байқалады. Білмейтіндерге жол көрсету немесе тәсбихаттың ұмыт қалмауын қамтамасыз етіп, ұжым болып Ұлы Алланы еске алып дұға жасауда діни тұрғыдан ешқандай кемшілік жоқ болғандықтан, қазіргі мүәззіндік тәжірибені бидғат деп айтуға болмайды.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.