Сезім мен ақыл арқылы білінбейтін, тек уахи арқылы анықталған ғайып мәселелерінің бірі – қабір азабы. Бұл туралы кейбір аяттардың ишарасы (Мү’мин, 40/46) және әртүрлі хадистердің ашық баяндарынан (Бухари, Жаназа, 86) белгілі. Бір хадис шәрифте: «Қабір – ақырет аялдамаларының алғашқасы. Егер адам осы аялдамадан құтылса, кейінгі аялдамаларды оңай өтеді. Құтыла алмаса, кейінгілерін өту қиынырақ болады.» (Тирмизи, Зүһд, 5 [2308]) деп, өліммен ақырет өмірінің басталатыны айтылған. Адам қайтыс болғаннан кейін қабірге қойылғанда, Мүнкәр мен Нәкир атты екі періште келіп сұрақ қояды, иман мен жақсы амал иелері бұл сұрақтарға дұрыс жауап береді және оларға жәннаттың есіктері ашылып, жәннат көрсетіледі. Кәпірлер мен мұнафықтар бұл сұрақтарға дұрыс жауап бере алмайды, оларға тозақтың есіктері ашылып, тозақ көрсетіледі. Кәпірлер мен мұнафықтар қабірде азап пен қиналыс ішінде азап шегеді, ал мүміндер нығмет ішінде бақытты әрі қиындықсыз өмір сүреді. (Тирмизи, Жаназа, 70 [1071-1072]) Осы себепті Расул-Әкрам (с.а.с.) көп рет қабір азабынан сақтауы үшін Аллаға (ж.ж.) жалбарынған. (Бухари, Азан, 149 [832]; Муслим, Күсуф 8 [903], Жаназа, 85 [963]; Әбу Дәуіт, Намаз, 152 [880])
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.