Қабірлердің жоғалып кетуінің алдын алу мақсатында, көзге түсерлік сән-салтанат пен ысыраптан аулақ болып қабір салуға, қабірдің бас жағына марқұмның кім екенін көрсететін қарапайым тас немесе тақта қоюға дінде ешқандай тыйым жоқ. Сахабалардан Осман ибн Маз’ун (р.а.) қайтыс болғанда, оның мәйіті сол кездегі Мәдинаның сыртында жерленген еді. Алла Елшісі (с.а.с.) Османның қабірін белгілеу үшін тас сұратып, әкелінген тасты қабірдің басына қойған соң: «Осы таспен бауырымның қабірін белгілеп жатырмын, отбасымнан қайтыс болғандарды осының жанына жерлеймін.» (Әбу Дәуіт, Жаназа, 63 [3206]) деген.
Алайда қабірлерді бір-екі қарыстан биік етіп салу, үстіне құрылыс немесе күмбез тұрғызу, қабір тастарына марқұмның аты-жөнінен тыс асыра мақтау сөздер немесе өлім мен тағдырға шағымданатын сөздер жазу құпталмайды.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.