Намаз уақытыЗираттарды зиярат ету, осы арқылы өлімді еске алу және сол жерде жатқан адамдардан ғибрат алу – дініміздің ұсынған істерінің бірі.
Қабір зияратына барған адам ақыретті еске алып, дүниенің өткінші екенін және бір күні өзінің де қайтыс болатынын ойлауы керек. Пайғамбарымыз (с.а.с.) түнде Бакиъ қабірстанына келіп, «Мүміндер мекенінің тұрғындары, сіздерге сәлем болсын. Иншаллаһ біз де сіздерге қосыламыз. Біздер мен сіздер үшін Алладан амандық тілеймін; Аллам, Бакиъ қабірстанында жатқандарды кешіре гөр» (Мүслим, Жаназа, 102 [974]) деп дұға ететін. Қабір зияратына барған адамның марқұмға дұға етуі және Құран оқып, сауабын сол жерде жатқан жандардың рухына бағыштауы орынды болады.
Алайда қабір мен түрбе зияраттарында Исламның мәніне және таухид түсінігіне қайшы, сенім тұрғысынан да зиянды әрекеттерден аулақ болу керек. Қабір басында қатты дауыстап жылау, шу шығару, қабірдің шарбағы мен тасын сүю, оларға жабысып жылау – Исламға сай келмейді. Түрбелерде жатқан адамдарды адамнан жоғары жаратылыс деп санау, олардың дұғалары қабыл болады, құдіреті бар деп сену дұрыс емес. Кейбір мұқтаждық пен тілектерді оларға жеткізу, олардан көмек күту, бұл зияраттарды діни міндет деп қабылдау, мата байлау, шам жағу, құрбан шалу, кәмпит және басқа тағамдар таратып, олардан жәрдем сұрау сияқты әрекеттер де таухид діні Исламға сай келмейді. Өлілерден көмек күту және олардан бір нәрсе дәмету – иман тұрғысынан қауіпті іс.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.