Құран сүрелерін құрайтын басы мен соңы анық әріп, сөз, сөйлем немесе сөйлемдер аят деп аталады. Хазреті Пайғамбардан (с.а.с.) бүгінгі күнге дейін жазылған барлық Құран Кәрімдер бірдей болып, ешқандай өзгеріске ұшырамастан жеткен. Дегенмен, Құран Кәрімде хижри бірінші ғасырдың екінші жартысына дейін нүкте, харакат және уақыф (тоқтау) белгілері болмаған. Кейінгі кезеңде Хазреті Пайғамбардан жеткен оқу үлгісі негізге алынып, әріптерге нүкте мен харакат қойылып, аят соңдарына уақыф белгілері мен аят нөмірлері енгізілген.
Сүре басындағы басмаланың сүреге кіретін аят болып-болмауы, «хуруф-и мукаттаа» жеке аят ретінде саналуы немесе кейбір аяттардың басы мен соңы туралы түрлі пікірлердің болуы себепті Құран Кәрімдегі жалпы аят саны жөнінде 6204, 6214, 6219, 6225, 6236 сияқты ішінара айырмашылықтар бар. Сонымен қатар нақты анықтама болмаса да, шамамен берілген 6666 саны да сөз жүзінде кең таралған. Алайда ғасырлар бойы жазылып келе жатқан Мусхафтардағы жалпы аят саны – 6236. Көріп отырғанымыздай, аят санының әртүрлі анықталуы жоғарыда аталған себептерге байланысты, бұл Құран мәтінінде артықшылық немесе кемшілік бар дегенді білдірмейді.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.