Сахур тағамы – ораза ұстайтын адамның имсак уақытына дейін түнде жейтін асы. Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.а.с.) сахурға тұрған және үмбетіне де оны ұсынған. (Бухари, Савм, 19-20 [1921, 1923]; Муслим, Сиям, 45-47 [1095-1097])
Расулуллаһ (с.а.с.) сахур тағамында «береке» бар екенін айтқан (Бухари, Савм, 20 [1923]; Муслим, Сиям, 45 [1095]) және сахурдың мұсылмандардың оразасы мен Кітап иелерінің оразасы арасындағы ең маңызды айырмашылықтардың бірі екенін білдірген. (Муслим, Сиям, 46 [1096]) Оның сахурға қатысты сөздері мен амалдарына сүйене отырып, фиқһ ғалымдары сахурға тұру мен оны кешіктіру – сүннет деп айтқан. (Касани, Беда’и, 2/105)
Ғалымдар сахурдың оразаға күш-қуат беретінін, материалдық әрі рухани берекеге себеп болатынын айтқан. Себебі адам сахурға тұру арқылы таң уақытын ояу өткізеді және осы уақытта әрі дұға, әрі истиғфар ету арқылы жәннат иелерінің сипаттарына ие болады. (әз-Зарият, 51/18) Осылайша рухани ләззатпен басталған ораза сергек, ынтамен өтеді. Осындай материалдық әрі рухани берекесі бар сахурды елемеуге болмайды.
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.