Сиқыр мен дуадан қорғану үшін не істеу керек?

Ислам діні сиқырды үлкен күнәлардың қатарына қосып, оны қатаң түрде тыйған. Құран Кәрімде сиқыр жасаушылардың ақыреттен үлесі болмайтыны және олардың жамандығынан Аллаға сыйыну керектігі ерекше атап көрсетілген. (әл-Бақара, 2/102; әл-Фәлақ, 113/4) Пайғамбарымыз (с.а.с.) да сиқыр жасауды жеті үлкен күнәнің бірі деп атаған. (Бухари, Уәсая, 23 [2766]; Худуд, 44 [6857]; Муслим, Иман, 145 [89])

Жәһилия дәуірінде сиқыр мен дуалау кең таралған еді. Жын шақыру, бал ашу, жұлдыздардан үкім шығару, оққа жүгіну, жіпке түйін салып үрлеу сияқты амалдар жасалатын. Мүшріктер осы жағдайдың әсерімен Құранды да сиқыр деп айыптауға дейін барған еді. (Сад, 38/4; әз-Зарият, 51/52)

Сиқыр мен дуадан қорғанудың ең тиімді жолы — Аллаға сыйыну және Оған сенім арту. Пайғамбарымыз (с.а.с.) барлық жамандықтан Аллаға сыйынып, үнемі Фәлақ және Нас сүрелерін, сондай-ақ Аятүл-Күрсиді оқитын болған. (Бухари, Уәкаләт, 10 [2311]; Фәзаилүл-Құран, 10, 14 [5010, 5016-5017]) Сонымен қатар, ол немерелері Хасан (р.а.) мен Хусейнді (р.а.) көз тию, сиқыр және басқа да жамандықтардан қорғау үшін мына дұғаны оқыған:

أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ

“Кемшіліксіз Алланың сөздеріне барлық шайтаннан, улы жәндіктерден және барлық жаман көздерден сыйынамын.” (Бухари, Әхадисул-әнбия, 10 [3371]) Бұдан бөлек, сиқыр жасалды деп күдіктенген адам шипаны Алладан үміт етіп, сенімді адамдарға Құран оқытып, дұға жасатса, ешқандай айып жоқ. Діни Істер Жоғарғы Кеңесінің 1979 жылғы 28 қыркүйектегі 1883 нөмірлі шешімінде: «Шипаны Алладан үміт етіп, науқастарға Құран Кәрім мен шипаға қатысты дұғаларды оқу — рұқсат, ал халықты алдау және ғайыптан хабар беру мақсатында дем салу — дінде тыйым салынған» деп көрсетілген.

Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu