Күнделікті істер, өнер мен кәсіп, отбасы мүшелерінің нәпақасын табу үшін жасалатын жұмыс пен сапарлар намазды кейінге қалдыруға себеп болып саналмайды. Құран Кәрімде былай делінеді: «Ондай адамдар бар, оларды ешқандай сауда да, ешқандай сауда-саттық та Алланы еске алудан, намазды толық орындаудан және зекет беруден алаңдатпайды. Олар жүректер мен көздер қорқатын күннен қорқады.» (ән-Нұр, 24/37)
Ұмытып қалу немесе ұйықтап қалу сияқты шариғатқа сай себепсіз намазды қазаға қалдыру — үлкен күнә. Соған қарамастан, қандай жағдайда болса да уақытында оқылмаған намаздарды міндетті түрде қаза ету керек. Шариғи себеппен намазын уақытында оқи алмаған адам бұған жауапты болмайды және сол намазды қаза ету арқылы қарызынан құтылады. Пайғамбарымыз: «Кімде-кім бір намазды ұмытып қалса немесе ұйықтап қалып өткізіп алса, есіне түскенде дереу оқысын. Бұдан басқа оның кәффараты жоқ...» (Мүслим, Мәсәжид, 315-316 [684]; қараңыз: Бұхари, Мәуәқитус-салат, 37 [597]) деп бұйырған.
Намазды уақытында оқымаған адам немқұрайдылық пен жалқаулықтың кесірінен сол намазды қаза ету арқылы намаз қарызынан құтылады. Алайда намазды уақытында оқымаудың күнәсінен құтылу үшін адам тәубе етуі керек. (Ибн Нүжейм, әл-Бахр, 2/85)
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.