Зекет – діни тұрғыдан байлық өлшемі болып саналатын мөлшерде (нисап) мал-мүлікке ие болған адамның Алланың ризалығы үшін белгілі бір адамдарға беруі тиіс белгілі бір үлесті білдіреді. Зекеттің парыз болуы үшін; мал-мүліктің нисапқа жетуімен қатар, өсуге бейім (нақты немесе үкім бойынша көбейетін) болуы, иелік етілген сәттен бастап бір жыл өтуі, бір жылдық қарызынан және негізгі қажеттіліктерінен артық болуы қажет.
Нисап – зекетке міндетті болу үшін негізге алынатын байлық өлшемі. Бұл өлшем: алтыннан 20 мисқал (80,18 г.), түйеден 5, сиырдан 30, қой мен ешкіден 40 бас болып табылады.
Зекетті кімдерге беру керектігі Құран Кәрімде егжей-тегжейлі түсіндірілген (әт-Тауба, 9/60), нисап мөлшері де хадистерде көрсетілген. (Бухари, Зекет, 32, 38, 56 [1447, 1454, 1484]; Муслим, Зекет, 1-6 [979-980]) Осыған сәйкес, негізгі қажеттіліктерінен тыс нисап мөлшерінде мал-мүлікке ие адам жоғарыда көрсетілген басқа шарттар да орындалса, осы мал-мүлкінің зекетін беруі қажет. (Касани, Беда’и, 2/4-6.)
Дереккөз: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Бұл мазмұн жасанды интеллект көмегімен дайындалып, редактор тексерген.