Залбирлын цагПайгамбар Мухаммад (с.а.с.) болон түүний сахабууд Исламын өмнөх болон Исламын дараах үед өдөр тутмын амьдралдаа зан заншил, уур амьсгалын нөхцөлд нийцүүлэн толгойгоо бүтээдэг байсан. Элч Пайгамбар (с.а.с.) өдөр тутмын хувцсаараа залбирлаа үйлддэг байсан бөгөөд тусгайлан мөргөлийн зориулалттай нэмэлт эсвэл онцгой хувцас өмсдөггүй байжээ. Тэрээр малгай дээрээ алчуур ороохоос гадна, алчуургүйгээр малгай, эсвэл малгайгүйгээр алчуур зүүдэг байсан. (хар. Абү Давуд, Либас, 24 [4078]; Тирмизи, Либас, 12, 42 [1736, 1784]; Ибнуль-Каййим, Заду-ль-ма’ад, 1/130; Муттаки, Канзуль-уммал, 7/121 [18284-18286])
Зарим эрдэмтэд Пайгамбарын (с.а.с.) эдгээр үйлдлийг харгалзан залбирлын үед эрэгтэйчүүд толгойгоо бүтээхийг сунна гэж үзсэн байдаг. Энэ үзэл баримтлалын дагуу толгой нүцгэн залбирах нь суннаг орхисон хэрэг болох тул тензихен макрух гэж тооцдог. (Ибн Абидин, Реддуль-мухтар, 1/640; Шүрүнбүляли, Маракиль-фалах, 131) Харин зарим эрдэмтэд үүнийг заншлын асуудал гэж үздэг тул толгой нүцгэн залбирахад саадгүй гэж хэлсэн байдаг. (хар. Шатыби, аль-Мувафакат, 2/489)
Эцэст нь хэлэхэд, залбирлын үед толгойгоо малгай, алчуур гэх мэт зүйлээр бүтээх нь илүү зохистой. Гэсэн ч толгой нүцгэн залбирах нь мөн зөвшөөрөгдсөн.
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.