Хүний үндсэн нутагт биш, арван таван хоног буюу түүнээс дээш хугацаагаар байхыг зорьсон газар нь "ватан-и-икамет" гэж нэрлэгддэг. Шашны үүргийг биелүүлэхэд ватан-и-икамет болон ватан-и-асли хоёрын хооронд ялгаа байхгүй. Өөрөөр хэлбэл, ватан-и-икамет-д байгаа хүн зочинд (мусафирт) зориулсан шашны хөнгөлөлтүүдийг ашиглах боломжгүй (Ибн Абидин, Реддүл-мухтар, 2/131-132). Фикхийн зарим эх сурвалжид дурдсанаар, хоёр газар байшинтай хүн аль нэгэнд нь очвол тухайн газарт суурин хүн (муким) болдог (Ибн Абидин, Реддүл-мухтар, 2/131-132; Билмен, Илмихал, 163). Тиймээс нэг хотод байшинтай хүн тийшээ очихдоо мусафир гэж тооцогдохгүй. Өнөө үед зарим үзэл бодлоор хүний зуслангийн байшин ч мөн түүний үндсэн нутаг мэт тооцогддог. Иймд хүн өөрийн эзэмшлийн зуслан, өвөлжөө эсвэл хугацаат орон сууцандаа очихдоо намазаа бүтнээр нь уншина.
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.