Хурбан тахилыг хэзээ хийдэг вэ?

Хурбан тахил өргөхөд тодорхой цаг хугацаа бий. Хурбан тахилыг энэ хугацаанаас өмнө эсвэл дараа нь өргөж болохгүй. Хэрэв хугацаанаас өмнө тахил өргөвөл энэ нь зөвхөн гэр бүлдээ зориулж мал нядалсан хэрэг бөгөөд хурбан тахил гэж тооцогдохгүй. Харин хугацаанаас хожим тахил өргөвөл, тэр махыг садака болгон тараах үүрэгтэй бөгөөд өөрөө идэж болохгүй[1].

Элч Пророк (түүнд Аллахын энэрэл, амар амгалан байг):

إن أول ما نبدأ به في يومنا هذا أن نصلي ثم نرجع فننحر من فعله فقد أصاب سنَّتنا ومن ذبح قبل فإنما هو لحم قدَّمه لأهله ليس من النُّسُك في شيء

“Энэ өдөр бидний хамгийн түрүүнд хийх ёстой зүйл бол намаз үйлдэх. Дараа нь буцаж ирээд хурбан тахил өргөнө. Хэн ингэж хийвэл манай суннатыг дагаж байгаа хэрэг. Харин хэн хугацаанаас өмнө мал нядалбал, тэр нь зөвхөн гэр бүлдээ мах бэлдсэн хэрэг бөгөөд тахилын мөргөл биш юм” гэж хэлсэн[2].

Хурбан тахил өргөх хугацаа нь Айдын намаз үйлддэг газарт намазын дараа эхэлж, харин намаз үйлддэггүй сууринд нар мандахаас эхлэн Айдын гурав дахь өдрийн нар жаргах хүртэл үргэлжилнэ.

Хотод амьдардаг хүн хурбан тахилаа намаз үйлддэггүй сууринд илгээж, тэнд нар мандаад тахил өргөвөл зөвд тооцогдоно. Учир нь тахил өргөхөд тухайн хүний оршин суугаа газар биш, тахил өргөх газар чухалд тооцогдоно.

Хэрэв хүчтэй хүйтэн, үер, их цас зэрэг шалтгаанаар Айдын намаз үйлдэж чадахгүй бол тахилын малыг намазын цаг өнгөрсний дараа, өөрөөр хэлбэл нар мандаад нэг цагийн дараа тахил өргөж болно.

Хэрэв нэг өдрийг Айдын өдөр гэж үзээд хүмүүс тэр өдөр намаз үйлдэж, хурбан тахил өргөвөл, дараа нь тэр өдөр Арафа өдөр байсан нь тодорхой болбол, үйлдсэн намаз болон тахил нь хүчинтэйд тооцогдоно[3]. Харин Айдын өдөр болоогүйг мэдсээр байж тахил өргөвөл, энэ нь зөвхөн садака болно. Монголчуудын уламжлалд байдаг "шектик ёслол" үүнтэй төстэй.

Хурбан тахилыг өдөр ч, шөнө ч өргөж болно. Гэхдээ шөнө тахил өргөх нь макрух гэж үздэг[4]. Мөн хурбан тахилыг Айдын эхний өдөр өргөх нь хамгийн сайн[5].

Казахстаны Мүфтиятын Шариатын болон Фатвагийн хэлтэс

• [1] Әл-муфассал фи әл-фиқһ әл-ханафи, 216.

• [2] Бухари, Муслим, Абу Дауд, Тирмизи дамжуулсан.

• [3] Радд ул-мухтар, 6/319.

• [4] Фатху баб әл-гинайа, 3/76.

• [5] Китаб әл-ихтияр, 4/260.