Залбирлын цагКуръан Кэрим унших үед саждагийн аят уншсан эсвэл сонссон хүн тилават сажда хийх нь ваажиб юм. Саждагийн аят уншсан хүн намазад биш бол, аят уншмагцаа ч бай, дараа нь босож сажда хийж болно (Мевсили, эл-Ихтиар, 1/75). Намаз уншиж буй хүн намазын үед саждагийн аят уншвал, саждагийн аятын дараа гурваас илүү аят уншихгүй, рукуугаа бөхийх гэж байгаа бол тилават сажда хийхээр ниетлээд рукуу руугаа орно. Энэ рукуу нь тилават саждагийн оронд тооцогдоно. Хэрэв гурваас илүү аят унших гэж байгаа бол тилават сажда хийхээр ниетлээд шууд сажда руу орж, нэг удаа сажда хийсний дараа босож уншлагаа үргэлжлүүлнэ (эл-Фетава’л-Хиндийя, 1/133). Тилават сажда нь намаз биш ч гэсэн тахарат авах, кыблаг харуулах, ниетлэх, аврат хэсгээ халхлах гэх мэт намазын нөхцөлүүд тилават саждад ч мөн хамаарна. Гэхдээ тилават саждад ифтитах такбир суннат юм. Тилават сажда хийх хүн гараа өргөхгүйгээр шууд “Аллаху акбар” гэж нэг удаа сажда хийж, гурван удаа “Субхана Раббияль-а’ля” гэж хэлээд, дахин “Аллаху акбар” гэж саждаас босно. Ингэснээр тилават сажда бүрэн болно. Өөрөөр хэлбэл, тилават сажда хийсний дараа ташаххудын хэмжээтэй суух болон салам өгөх шаардлагагүй. Тилават сажда хийх шаардлагатай аят сонссон хүн тэр даруй сажда хийх боломжгүй бол “Сами’на ва ата’на гуфранака Раббана ва илайкаль-масир” гэж хэлэх нь мустахаб юм. Тэр үед хийж чадаагүй саждаа дараа нь хийж болно (Шүрүнбүляли, Меракуль-фалах, 184).
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.