Куръан Кэримд хүшүтэйгээр намаз үйлдэх нь итгэгч хүний онцлог шинжүүдийн нэг гэж дурдагдсан байдаг. (эл-Мү’минүүн, 23/2) Элч Паигамбар (с.а.с.) “Намаз миний нүдний гэрэл болгогдсон.” (Нэсәи, ‘Ишратү’н-ниса, 1 [3939-3940]) хэмээн намазын онцгой байдлыг онцолсон. Намазын хүшү гэдэг нь анхаарлыг сарниулах гадаад хүчин зүйлсээс хол байж, зүрх сэтгэлээ Аллах (с.т.)-д төвлөрүүлэхийг хэлнэ. Хүний дотоод ертөнц, бодол санаа нь намаз дахь хүшүд нөлөөлж, үйл хөдлөлд нь илэрдэг. Иймээс намаз үйлдэхдээ хүн Аллахын өмнө байгаагаа ухамсарлаж, оюун ухаан, сэтгэлээ намаздаа төвлөрүүлэх ёстой; баруун зүүн тийш харах, хувцсаа оролдох, намазын үйлдлүүдийг бүрэн гүйцэтгэхгүй байх зэрэг үйлдлээс зайлсхийх хэрэгтэй. Мөн уншиж буй сүра, зикрийн утгад анхаарахыг хичээх нь зүйтэй. Үүнээс гадна намазын үед орж ирэх гаднын бодлуудад автахгүй, Эзэнийхээ өмнө байгаагаа санаж, оюун санаагаа төвлөрүүлэхийг чармайх хэрэгтэй.
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.