Сарын тэмдэгтэй эсвэл төрсний дараах цэвэршилттэй эмэгтэй хүн сүмд орж болох уу?

Исламын ихэнх эрдэмтдийн үзэж байгаагаар, эмэгтэй хүн сарын тэмдэг эсвэл төрсний дараах цэвэршилтийн үед сүмд орох нь зөвшөөрөгдөөгүй. (Мевсили, эл-Ихтиар, 1/13; Меввак, эт-Таж, 1/552; Ширбини, Мугнил-мухтаж, 1/279)

Сарын тэмдэг болон төрсний дараах цэвэршилтийн байдал нь шашны үүднээс бохирдол гэж тооцогддог бөгөөд мөргөл үйлдэхэд саад болдог. Сүм бол мөргөлийн газар юм. Хүмүүсийн Элч (с.а.с.) “Би сарын тэмдэгтэй эмэгтэй болон жанабат (шашны хувьд бохирдсон) хүний сүмд орохыг/сүмд байхыг зөвшөөрдөггүй.” (Эбу Давуд, Тахарат, 90 [232]; Ибн Хузейма, эс-Сахих, 2/284 [1327]), “Сүм бол сарын тэмдэгтэй эмэгтэй болон жанабат хүнд зөвшөөрөгдөөгүй.” (Ибн Мажа, Тахарат, 126 [645]) гэж айлдсан. Гэхдээ зарим эрдэмтэд шаардлагатай тохиолдолд, жишээ нь сүмд байгаа эд зүйлээ авах эсвэл сүмээр дайран өнгөрөх нь ойрхон бол сарын тэмдэгтэй эмэгтэй сүмд орохыг зөвшөөрсөн байдаг. (Ибн Кудама, эл-Мугни, 1/107; Ширбини, Мугнил-мухтаж, 1/279) Ханафи урсгалын эрдэмтэд ч мөн шаардлагатай бол жанабат хүн тайамум хийсний дараа сүмээр дайран өнгөрч, хэрэгцээний хэмжээнд байхыг зөвшөөрсөн. (Касани, Беда’и, 1/38) Ханбалийн нэгэн үзэл бодлоор жанабат, сарын тэмдэгтэй эсвэл төрсний дараах цэвэршилттэй хүн намазын угаалга хийсэн тохиолдолд сүмд байж болно. (Мердави, эл-Инсаф, 1/347-348) Захири урсгалынхан сарын тэмдэгтэй эмэгтэй сүмд орж, тэнд байхыг зөвшөөрдөг. (Ибн Хазм, эл-Мухалла, 1/400-402) Шаардлагатай тохиолдолд эдгээр үзэл бодлыг дагаж мөрдөж болно.

Сарын тэмдэгтэй эсвэл төрсний дараах цэвэршилттэй хүмүүсийн тухай эдгээр шийдвэр нь хана эсвэл өөр зүйлээр хүрээлэгдсэн, сүм гэж баригдсан, дотор нь итикаф хийх боломжтой газруудад хамаарна. Тиймээс сүмийн хашаа болон нэмэлт барилгууд, тухайн нөхцөлд имамд дагаж мөргөж болох газруудыг сүмээс өөрөөр авч үздэг. Эдгээр газрууд Ханафи болон Ханбалийн зөв үзэл бодлоор энэ асуудалд сүмийн дүрэмд хамаарахгүй. (Ибн Абидин, Реддул-мухтар, 1/171; Ибн Кудама, эл-Мугни, 3/196)

Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu