Намазын үндсэн бүрэлдэхүүн хэсгүүдийн нэг нь сэждэд орох явдал юм. Намазын рукуугаас хойш хөл, өвдөг, гар болон духыг газар тавихыг сэжде гэнэ. Намазын бүр рекъатад хоёр сэжде хийх нь фарз юм. Сэждэд дух болон хамар хамтдаа газар хүрэх ёстой. (Мерғинани, әл-Хидая, 1/51; Ибн Кудама, әл-Муғни, 1/370; Мехмед Зихни, Ни‘мет-и Ислам, 254-255) Учир нь Расулуллах (с.а.с.) намазын сэждэд дух болон хамраа газар тавьж, гараа биеийнхээ хажууд наалдуулахгүй, мөрний түвшинд байрлуулдаг байсан. (Тирмизи, Салят, 201 [270]) Иймд ямар нэгэн шалтгаангүйгээр сэждэд духаа газар тавиад хамраа хүргэхгүй байх нь макрух боловч намаз хүчинтэй байна. Харин дух газар хүрэхгүй бол намаз хүчин төгөлдөр бус юм.
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.