Залбирлын цагИмам Абу Ханифагийн үзлээр, намаз үйлдэж буй хүн намазын төгсгөлд өөрийн хүсэл, санаачлагаар хийсэн үйлдлээр намазаас гарах ёстой. Харин Имам Абу Юсуф болон Мухаммадын үзлээр, ташаххудын хэмжээ (тахият унших хэмжээний) суухад намазын үндсэн бүрэлдэхүүн хэсгүүд дууссан гэж тооцогдоно. Салам хэлээгүй, эсвэл өөрийн хүсэлтээр намазад харш үйлдэл хийгээгүй ч байсан ч, энэ хүний намаз хүчинтэй боловч нэгэн ваажиб орхигдсон болно.
Энэ санал зөрүү нь зарим фиқхийн үр дагавартай. Тухайлбал, хүн ка‘де-и ахиред (намазын сүүлчийн суудалд) ташаххудын хэмжээ суусныхаа дараа өөрийн хүсэлтээр намазад нийцэхгүй үйлдэл хийвэл, жишээ нь өөрт нь өгсөн саламд хариулах, найтаасан хүнд “урт наслаарай” эсвэл “йерхамукеллах” гэх мэтээр ярих, эсвэл босоод явах гэх мэт бол дээр дурдсан гурван имамын үзлээр намаз нь хүчинтэй байна. (Мэргинани, ал-Хидая, 1/60-61; Зейлай, Тебийн, 1/104; Билмен, Илмихал, 118) Гэвч ташаххудын хэмжээ суусныхаа дараа өөрийн хүсэлгүйгээр намаз нь цуцлагдвал Имам Абу Юсуф болон Мухаммадын үзлээр энэ хүний намаз хүчинтэй, харин Имам Абу Ханифагийн үзлээр хүчинтэй биш. Мөн сүүлчийн суудалд, ташаххудын хэмжээ суусныхаа дараа өөрийн хүсэл, санаачлагаар намазаас гараагүй байхад намазын цаг дуусвал, энэ хүний намаз Имам Абу Юсуф болон Имам Мухаммадын үзлээр хүчинтэй. Харин Имам Абу Ханифагийн үзлээр фасид (хүчингүй) болно. (Касани, Беда’и, 1/127; Ибнүл-Хумам, Фатхул-кадир, 1/386)
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.