Өдөр тутмын ажил, урлаг, мэргэжил, гэр бүлийнхний амьжиргааг залгуулахын тулд хийдэг хөдөлмөр, аялал зэрэг нь залбирлыг хойшлуулах шалтгаан болж тооцогдохгүй. Куръан Кэримд ингэж айлдсан байдаг: “Тэдний дунд тийм хүмүүс бий, тэднийг ямар ч худалдаа, наймаа нь Аллахыг дурсахаас, залбирлыг яг таг үйлдэхээс, зекат өгөхөөс саатуулж чадахгүй. Тэд зүрх сэтгэл, нүд нь айдаст автах тэр өдрөөс эмээдэг.” (эн-Нур, 24/37)
Мартсан эсвэл унтаж хоцорсон гэх мэт хууль ёсны шалтгаангүйгээр залбирлыг нөхөх нь их нүгэл юм. Гэсэн хэдий ч ямар ч тохиолдолд цагтаа үйлдээгүй залбирлыг заавал нөхөх ёстой. Хууль ёсны шалтгаантайгаар залбирлаа цагтаа үйлдэж чадаагүй хүн ямар ч хариуцлага хүлээхгүй бөгөөд тэр залбирлыг нөхөхөд өрөөс чөлөөлөгдөнө. Элч Пророк маань: “Хэн нэгэн залбирлаа мартсан эсвэл анхааралгүй унтаж хоцорсон бол, санах үедээ тэр даруй үйлд. Үүнээс өөр цагаатгал байхгүй...” (Муслим, Мэсажид, 315-316 [684]; мөн үз. Бухари, Мэвакитү’с-салат, 37 [597]) гэж айлдсан.
Хайнга байдал, залхуурлаас болж залбирлаа цагтаа үйлдээгүй хүн тэр залбирлыг нөхөхөд залбирлын өрөөс чөлөөлөгдөнө. Харин залбирлыг цагтаа үйлдээгүй хариуцлагаас ангижрахын тулд хүн гэмшиж, наманчлах ёстой. (Ибн Нүжейм, эл-Бахр, 2/85)
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.