Залбирлын цагЗалбирлын гол утга нь бурханы өмнө хүндэтгэл, хичээл зүтгэлтэйгээр үйлдэх явдал юм. Гэвч өөрийн эрхгүй инээх нь залбирлын хүчинтэй байдалд гурван янзаар нөлөөлдөг:
а) Залбирлын үед хажууд байгаа хүмүүс сонсохоор чанга инээх: Ийм байдлаар инээвэл Ханафи мазхабын үзлээр ижил үед болон залбирлын үед хийсэн инээдээр тахарат (шар усны угаалга) болон залбирал хоёулаа хүчингүй болдог. (Серахси, ал-Мабсут, 1/77; Маргинани, ал-Хидая, 1/18) Ибн Үсамагийн эцгээс уламжилсан нэг хадист: “Бид Элчийн ард залбирч байхад хараагүй нэг хүн нүхэнд унасан. Бид түүний байдалд инээсэн. Үүний дараа Элч тахарат авч, залбирлыг эхнээс нь дахин үйлдэхийг тушаасан.” (Даркутни, ас-Сунан, 1/295-296 [601]; Абу Дауд, Марасил, 75 [8]; Бейхаки, ас-Сунан аль-кубра, 1/226 [679])
б) Шафи мазхабын үзлээр чанга инээх нь залбирлыг хүчингүй болгодог ч тахарат хүчингүй болгодоггүй. Учир нь залбирлаас гадуур чанга инээх нь тахарат хүчингүй болгодоггүй тул залбирлын үед ч мөн адил. (Ширбини, Мугни аль-мухтаж, 1/140)
в) Залбирч буй хүн зөвхөн өөрөө сонсохоор инээвэл зөвхөн залбирал хүчингүй болно. Харин өөрөө болон ойр байгаа хүн сонсохооргүй инээмсэглэх нь залбирал болон тахарат аль алийг нь хүчингүй болгодоггүй. (Мавсили, ал-Ихтиар, 1/11)
Эх сурвалж: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Энэ материалыг хиймэл оюун ухааны тусламжтай бэлтгэж, редактор хянасан.