Вақти намозИмсол намози иди Рамазон ба 6-уми июн, яъне рӯзи ҷумъа рост меояд. Дар ин рӯз субҳ намози ид ва нисфирӯзӣ намози ҷумъа хонда мешавад. Дар мазҳабҳои ҳанафӣ, молики ва шофеӣ, агар ид ва ҷумъа ба як рӯз рост оянд, ҳарду намоз — ҳам ид ва ҳам ҷумъа — дар ҳамон рӯз хонда мешаванд.
Имоми Муҳаммад дар китоби худ «ал-Ҷомеъ ас-сағир» гуфтааст: «Агар ду ид ба як рӯз рост оянд (яке суннат [1], дигаре фарз), якеашро ба хотири дигаре тарк намекунанд [2]». Дар ин ҷо ду ид — яъне намози ид ва намози ҷумъа дар назар аст.
Олими малики мазҳаб, ал-Қарафӣ гуфтааст: «Намози ҷумъа на аз сабаби гармӣ ё сардии ҳаво ва на аз сабаби хондани намози ид тарк карда намешавад» [3].
Имоми Шофеӣ гуфтааст: «Агар иди Рамазон ба рӯзи ҷумъа рост ояд, имом бо ҷамоат намози идро мехонад. Баъди намози ид, агар имом хоҳад, ба одамоне, ки аз деҳаҳои дурдаст омадаанд, иҷозат медиҳад, ки ба роҳ баргарданд ва ба намози ҷумъа ҳозир нашаванд. Агар хоҳанд, намози ҷумъаро мехонанд, агар хоҳанд, ба деҳаҳояшон бармегарданд. Аммо барои сокинони шаҳр ин ҳукм татбиқ намешавад. Танҳо агар узр бошад, иҷозат аст, ки ба намози ҷумъа нараванд [4]».
ХУЛОСА
Вақте ки ид ва ҷумъа ба як рӯз рост меоянд, шахсе, ки намози идро хондааст, бояд ҳамон рӯз намози ҷумъаро низ бихонад. Зеро намози ҷумъа барои ҳар марди мусалмони болиғ ва солимақл фарз аст.
[1] Дар ин ҷо "суннат" гуфта шудааст, зеро ҳукми он бо суннат собит шудааст. Аммо дар мазҳаби ҳанафӣ хондани намози ид — воҷиб аст.
[2] «Ал-Ҳидоя», 1/84.
[3] «Аз-Заҳира», 2/355.
[4] «Ал-Умм», 1/274.
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.