Вақти намозАгар адбести имом ҳангоми намоз, масалан, бинобар сабабе, ки дар ихтиёраш нест, мисли хунравии бинӣ, шиканад, бояд шахсеро аз миёни ҷамоат, ки барои имоматӣ муносиб аст, ба маҳраб гузорад. Ин амалро "истихлаф" меноманд. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/59) Чунончи, вақте Ҳазрати Умар (р.а.) ҳангоми имоматӣ мавриди ҳамла қарор гирифта, маҷруҳ шуд, Абдурраҳмон ибни Авф (р.а.)-ро ба ҷойи худ гузошт, то намозро идома диҳад. Ҳамчунин, Ҳазрати Алӣ (р.а.) низ ҳангоми имоматӣ бинӣаш хунрав шуд ва якеро аз ҷамоат ба ҷойи худ гузошт. (Алиюл-Қорӣ, Фатҳу бобил-иная, 1/346) Агар имоме, ки адбесташ шикастааст, бе гузоштани касе ба ҷойи худ аз имоматӣ дур шавад, намози ҷамоат ботил мегардад. (Косонӣ, Бадоъи, 1/226)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.