Вақти намозДар ду ракаъати аввалини намозҳои фарз, баъд аз Фотиҳа қироати як қисми дигар аз Қуръон (замми сура) воҷиб аст. Қасдан тарк кардани воҷиб гуноҳ аст, аммо фаромӯшона тарк кардан ё ба таъхир андохтанаш гуноҳ намешавад, вале дар охири намоз бояд саҷдаи саҳв анҷом дода шавад. Бинобар ин, агар имом дар ду ракаъати аввалини намозҳои фарз, ки чор ё се ракаъат доранд, баъд аз Фотиҳа сура ё ояте нахонда бошад, ҳатто агар ин сура ё оятҳоро дар ракаъатҳои сеюм ва чорум баъд аз Фотиҳа бихонад ё нахонад, бояд саҷдаи саҳв анҷом диҳад. Зеро як воҷиби намозро ба таъхир андохтааст ё тарк кардааст (Касонӣ, Бадоъиъ, 1/166; Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/74).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.