Вақти намозҲар касе ҳангоми хондани намози фарз ё нафл, дар охири ягон ракъати қабл аз охирин, он ракъатҳоро охирин гумон карда, нишаста дар ташаҳҳуд салом диҳад, агар амале, ки намозро ботил мекунад, мисли рӯй гардондан аз қибла, сухан гуфтан ё хандиданро анҷом надода бошад, фавран бархоста, ракъатҳои боқимондаро тамом мекунад. Дар охири намоз саҷдаи саҳв мекунад ва ба ин тартиб намозаш комил мешавад. Аммо агар пеш аз тамом кардани ракъатҳои боқимонда салом дода, амале, ки намозро ботил мекунад, анҷом дода бошад, бояд намозро аз аввал хонда такрор кунад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/76; Ибни Нуҷайм, ал-Баҳр, 1/311; Ибни Обидин, Раддул-муҳтор, 2/91-92)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.