Вақти намозДидани Пайғамбари мо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб як амри мумкин аст. Дар бораи ин мавзӯъ чанд ҳадис низ ворид шудааст. Умуман, дидани Расули Худо дар хоб фоидаҳои зиёде дорад. Баъзе аз онҳо чунинанд:
1. Агар касе Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб бинад, ин маънои онро дорад, ки хоби ӯ рост аст. Касе, ки Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб мебинад, воқеан ҳам ӯро дидааст. Зеро шайтон метавонад ба ҳар гуна сурат дарояд, аммо ба сурати Расули Худо наметавонад дарояд. Дар ҳадис омадааст: «Касе маро дар хоб бинад, воқеан маро дидааст, зеро шайтон ба сурати ман даромада наметавонад». Аммо баъзе уламо гуфтаанд, ки агар Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо сифатҳояш бинад, он гоҳ ин хоб ҳақиқӣ аст.
2. Касе, ки дар хоб Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бинад, ӯро дар бедорӣ низ хоҳад дид. Дар ҳадис омадааст: «Касе маро дар хоб бинад, маро дар бедорӣ низ мебинад ё мисли он аст, ки маро дар бедорӣ дидааст». Аммо ин масъала низ миёни уламо ихтилоф дорад. Баъзе уламо мегӯянд, ки нур ё рӯшноии Пайғамбарро мебинад, баъзе дигар мегӯянд, ки дар рӯзи Қиёмат ӯро хоҳад дид.
3. Касе Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб бинад, поёни умраш хуб мешавад. Агар он шахс фақир бошад, Худованд ба ризқу рӯзии ӯ баракат медиҳад. Агар ғамгин бошад, ғамаш дур мешавад. Агар бемор бошад, шифо меёбад ва ғайра. Аммо дидани Пайғамбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб маънои онро надорад, ки он шахс саҳобӣ мешавад.
Дидани Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб — неъмати бузург ва бахти калон аст. Худованд моро аз дидани Пайғамбар дар ин дунё ва дар охират маҳрум накунад! Худованд ба ҳар як мусалмон бахти дидани Пайғамбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар хоб ато кунад!
Медет ҚУРМАШУЛӢ
Маҷаллаи «Имон», №9, соли 2024
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.