Вақти намозАгар таҳорати шахсе, ки бо ҷамоат намоз мехонад, вайрон шавад, ду роҳ дорад: ё таҳорат гирифта, намозро аз нав мехонад — ки ин беҳтар аст — ё бе анҷом додани амале, ки намозро комилан вайрон мекунад, берун рафта таҳорат мегирад ва баргашта, намозро аз ҷое, ки бо имом монда буд, идома медиҳад. Агар имом намозро тамом карда бошад, дар ракаъатҳои боқимонда мисли касе, ки ба имом иқтидо кардааст, чизе намехонад, тақрибан ҳамон қадаре ки имом интизор мешавад, интизор мешавад ва танҳо тасбеҳоти рукуъ ва саҷда, дуо ва салавотҳои нишастро мехонад ва намозро тамом мекунад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/59-61; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/612 ва ғ.)
Агар дар масҷиди серодам шахсе, ки дар сафи пеш бо ҷамоат намоз мехонад, таҳораташ вайрон шавад ва мувофиқи баъзе мазҳабҳо ин ҳолат таҳоратро намешиканад, метавонад бо тақлиди он мазҳаб намозро идома диҳад. Масалан, шахси ҳанафие, ки ҷояш хун омад, метавонад бо тақлиди мазҳабҳои шофеъӣ ва дигарон, ки хун таҳоратро намешиканад, намозро тамом кунад. Аммо агар ҳолате рӯй диҳад, ки мувофиқи ҳамаи муҷтаҳидон таҳоратро мешиканад, мисли баромадани пешоб ё газ, ва аз сабаби серодамӣ имкони рафтан ба ҷои таҳоратро надорад, менишинад ва интизори анҷоми намоз мешавад ё барои парешон накардани дигарон худро мисли ҳеҷ чиз нашуда рафтор мекунад. Баъд таҳорат гирифта, намозро мехонад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.