ҶавобEditorialShejire Editorial
Барзах дар луғат маънои «монеа, парда ва ҳадди ҷудокунандаи байни ду чиз»-ро дорад. Дар истилоҳи динӣ бошад, «ҳаёти қабр, ки пас аз марг оғоз ёфта, то эҳёи рӯзи маҳшар идома меёбад» аст. «Ва пеши онҳо то рӯзи эҳё шуданашон барзахе ҳаст» (ал-Муъминун, 23/100) ояте, ки дар он «Барзах» зикр шудааст, низ ҳамин маъноро дорад. Бинобар ин, ҳар касе ки мемирад, ба олами барзах дохил мешавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.