ҶавобEditorialShejire Editorial
Ҳангоми ғусл кардан, об додан ба даҳон ва бинӣ фарз аст. Ба даҳон обро то гулӯ расонда, онро ғарғара кардан ва ба бинӣ обро хуб кашидан суннат аст. Ин ҳукм барои шахсоне аст, ки рӯза надоранд. Барои рӯзадаорон, азбаски эҳтимоли ворид шудани об ба гулӯ ё бинӣ вуҷуд дорад, чунин кардан мувофиқ нест. Онҳо ҳангоми ғусл кардан ба даҳон ва бинӣ обро бе муболиға, мисли тарзи об додан дар таҳорат, медиҳанд. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/116, 156)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.