Вақти намозПас аз шустани ҷаноза, бо матоъҳои махсус ва мувофиқи суннат печондан ва пӯшонидани он кафан кардан (такфин) номида мешавад. Кафан кардани ҷаноза бар мусулмонон фарз-кифоя аст. Кафан кардан яке аз охирин вазифаҳое мебошад, ки бо намози ҷаноза нисбат ба мӯъмини вафоткарда анҷом дода мешавад. Чунончи Расули Акрам (с.а.с.) фармудаанд: «Ҳар гоҳ яке аз шумо (бародари динии вафоткардаашро) барои таҷҳиз ва такфин бар ӯҳда гирад, ин корро хуб анҷом диҳад.» (Муслим, Ҷаноиҳ, 49 [943]; Ибн Можа, Ҷаноиҳ, 12 [1474])
Кафан кардан барои мардон аз се порча иборат аст: курта, изор ва лифофа; барои занон бошад, ба инҳо илова, рӯймол ва рӯйпӯши сина, яъне панҷ порча матоъ истифода мешавад.
Агар матоъи кофӣ барои кафан набошад, барои мардон ду порча — изор ва лифофа, барои занон бошад, бо инҳо якҷоя рӯймол, яъне се порча матоъ басанда аст. Агар инҳо ҳам набошанд, як порча матоъ, ки тамоми баданро мепӯшонад, кофӣ аст. (Муслим, Ҷаноиҳ, 44 [940]) Дар ин ҳолат байни кафан кардани мард ва зан фарқе нест.
Яке аз порчаҳои кафан — курта, ки ҷанозаро аз гардан то по мепӯшонад; «изор» ду порча матоъ аст, ки аз сар то по мепӯшонад. «Лифофа» бошад, матоъест, ки аз сар то по мепӯшонад ва болои кафан гузошта мешавад. Ин порча каме дарозтар аст, то аз тарафи сар ва по баста шавад.
Беҳтар аст, ки кафан аз матоъи пахтагии сафед бошад. Паёмбари Худо (с.а.с.) фармудаанд: «Мурдагони худро бо кафани сафед кафан кунед.» (Ибн Можа, Ҷаноиҳ, 12 [1472])
Тибқи Ислом, мурда бе кафан, бо либоси худ дафн карда намешавад. Танҳо шахсе, ки дар роҳи Худо шаҳид шудааст, аз ин истисно аст. Онҳое, ки ҳам дар дунё ва ҳам дар охират шаҳид шуморида мешаванд, кафан намешаванд; пас аз хондани намоз бо либоси хунолуд дафн карда мешаванд, зеро кафани онҳо ҳамон либоси бар танашон мебошад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.