«Аср-и аввал» маънои вақти аввалини намози асрро дорад; «аср-и сонӣ» бошад, вақти дуюми намози аср аст. Вақти намози аср пас аз анҷоми вақти намози зуҳр оғоз меёбад. Азбаски дар масъалаи кай анҷом ёфтани вақти намози зуҳр байни фақеҳон ихтилоф вуҷуд дорад, вақти оғози намози аср низ ихтилофнок шудааст. Ба ақидаи Имом Абӯ Юсуф ва Имом Муҳаммад ва инчунин се имоми мазҳабҳои дигар, вақте ки сояи як чиз (ғайр аз фей-и завол) ба андозаи худи он мерасад, вақти намози зуҳр ба поён мерасад ва вақти намози аср оғоз меёбад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/40; Ширбини, Муғни ал-муҳтоҷ, 1/299-300; Дасуқӣ, Ҳошия, 1/177; Ибн Қудама, ал-Муғнӣ, 1/271-272) Ин вақтро «аср-и аввал» (вақти аввалини намози аср) меноманд.
Ба ақидаи Имом Абӯ Ҳанифа бошад, вақти намози зуҳр вақте ба поён мерасад, ки сояи як чиз (ғайр аз фей-и завол) ду баробар ба худи он шавад. Ин вақтро «аср-и сонӣ» (вақти дуюми намози аср) меноманд. (Косонӣ, Бадоъи, 1/122; Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/40; Зайлаӣ, Табйин, 1/79)
Раёсати корҳои динии Туркия (Диёнат) дар тақвими расмии худ вақти намози асрро мувофиқи ақидаи «аср-и аввал» муайян мекунад ва намозҳо тибқи ин иҷтиҳод хонда мешаванд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.