Вақти намозИслом шахсро ба уҳдадориҳое мукаллаф кардааст, ки қудрати иҷрои онҳоро дорад. Аз ин рӯ, барои мукаллаф шудан ба закот ва баъзе дигар уҳдадориҳои молӣ, шарт гузошта шудааст, ки шахс бояд моле дошта бошад, ки аз эҳтиёҷоти асосӣ (ҳавоичи аслия) зиёдатӣ бошад. Ҳавоичи аслия — ин эҳтиёҷоти яксолаи шахс ва онҳое мебошад, ки ӯ масъули нигоҳубини онҳост.
Ин ки кадом молҳо ба ҳайси эҳтиёҷоти асосӣ ҳисобида мешаванд ва меъёри он чӣ гуна аст, вобаста ба шахс, замон, шароит ва муҳит фарқ мекунад. Бо вуҷуди ин, донишмандони исломӣ нисбат ба эҳтиёҷоти асосӣ баъзе меъёрҳои умумӣ, равшан ва объективӣ муқаррар кардаанд. Эҳтиёҷоти асосиро бояд дар партави ҳамин меъёрҳо ва бо таваҷҷуҳ ба арзишҳои умумии ҷомеа ва сатҳи ҳадди ақали зиндагии ҷомеа муайян кард.
Бинобар ин, эҳтиёҷоти асосӣ иборатанд аз: манзил, ғизо, либос, хароҷоти тандурустӣ ва амният, нақлиёт, таълим, ашёи хона, замин, бино, мошин ва асбобҳое, ки барои касб ва истеҳсол истифода мешаванд, инчунин хароҷоти ҷорӣ, ба монанди барқ, об, сӯзишворӣ, ҳаққи аъзогӣ ва ғайра.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.