Вақти намоз
Дигарtg

ҶАЗОИ ПЕДОФИЛ ДАР ДИН ЧӢ АСТ?

Shejire Editorial

ҶавобEditorialShejire Editorial

Соли 2015 дар ҷаласаи IX Шӯрои уламоёни Идораи мусалмонони Қазоқистон, ки дар шаҳри Алмато баргузор шуд, оид ба яке аз масъалаҳои муҳими ҷомеа — педофилия, фатво қабул гардид. Баъзеҳо педофилиро бемории модарзодӣ, ихтилоли рӯҳӣ ё яке аз бисёр инҳирофоти ҷинсӣ медонанд, вале аксарият онро фасод ва разолат мешуморанд.

Дар фатвои Идораи мусалмонони Қазоқистон омадааст: «Дини Ислом мардумро ба меҳрубонӣ ва раҳмдилӣ даъват мекунад. Меҳрубонӣ дар фарҳанг ва анъанаҳои халқи қазоқ ҷойгоҳи махсус дошта, ҷузъи ҷудонашавандаи он аст. Аммо ҷиноят ва беҳаёие, ки оромии ҷомеаро халалдор мекунад, аз ҷониби Аллоҳ Таъоло сахт манъ шудааст.

Аллоҳ Таъоло дар Қуръон мефармояд: «Пас аз он ки дар замин оромӣ барқарор шуд, фасод накунед» («Аъроф», ояти 56), «Аллоҳ фасодкоронро дӯст намедорад» («Моида», ояти 64).

Дар ҷомеаи имрӯзаи мо, кӯдакони ноболиғро ба дом андохта, маҷбур кардан ба алоқаи ҷинсӣ — яъне педофилия — ба маънои фасод ва беҳаёие дохил мешавад, ки дар ин оятҳо зикр шудааст.

Тафсиргари маъруфи тобеин Мужоҳид дар шарҳи калимаи «фасод дар замин» гуфтааст: «Фасод — зино, дуздӣ, куштани одамон, нобуд кардани насл ва киштзорҳо».

Ин ҷинояти ваҳшатнок чунин оқибатҳо дорад:

Азбаски ин амал бар зидди иродаи кӯдак ва бо тарс анҷом мешавад, ба рушди солими кӯдак монеаи ҷиддӣ мегузорад. Эҳтимол аст, ки кӯдак ба бемориҳои ҷинсии табобатнашаванда гирифтор шавад. Инчунин ба рӯҳияи кӯдак таъсири манфӣ мерасонад ва метавонад боиси бемориҳои равонии шадид гардад. Ба обрӯ ва нуфузи оила латма мезанад ва ба ояндаи насли наврас зиён мерасонад.

Агар ҷинояткор дар чунин ҳолат қурбониро ба қатл расонад, ҷазояш боз ҳам шадидтар мешавад. Аз ин рӯ, педофилия бар зидди фитрати инсонӣ ва ҷинояти вазнин аст ва ҷазои он низ хеле сангин мебошад. Уламо барои чунин ҷинояткорон ҳукмҳои сахт (аз ҷумла қатл ва ғайра) баровардаанд. Аммо дар кишвари мо, ки давлат дунявӣ ва ҳуқуқбунёд аст, барои ҷинояти педофилӣ ҳукмҳои шариат татбиқ намешаванд, балки тибқи кодекси ҷиноятӣ ҷазо дода мешавад. Тибқи қонун, ки имсол ба амал баромад, педофилон ба ҳабси якумрӣ маҳкум мешаванд.

Ҳасан АМАНҚУЛ,

Муовини мудири бахши шариат ва фатво,

Рӯзномаи «Мунара», №1, соли 2020

Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.

Ҷавобҳои ин ҷо аз ҷониби корбарон навишта мешаванд ва фатвои расмӣ нестанд. Барои ҳукми ҳатмӣ ба ходими динии ваколатдор муроҷиат кунед.

👍 0👎 0💬 0👁 0
Мубодила:

Шарҳҳо

Ҳоло шарҳе нест.