Вақти намозБа ҷое, ки шахс таваллуд ва ба воя расидааст ё дар он ҷо бо аҳли оилааш муқим шуда, ризқу рӯзии худро таъмин мекунад ва қасди доимӣ монданро дорад, "ватани аслӣ" гуфта мешавад. Ватани аслӣ танҳо бо қабул кардани ҷои дигар ҳамчун ватани аслӣ тағйир меёбад. Агар шахс ба ҷои дигар кӯч баста, ҳамсар ва фарзандонашро низ он ҷо барад ва муқим шавад, он ҷо ватани аслии ӯ мегардад ва ватани пешинааш дигар ватани аслӣ намемонад. Агар баъдтар ба он ҷо (ватани пешинааш) ҳамчун меҳмон (камтар аз 15 рӯз) равад, намозҳои фарзии чорракаъатаро ду ракаъатӣ мехонад. Чунончи, Паёмбари Акрам (с.а.с.) ва ёронашон пас аз тарк кардани Макка ва муқим шудан дар Мадина, вақте ба Макка бармегаштанд, намозҳои фарзии чорракаъатаро ду ракаъатӣ мехонданд (Бухорӣ, Тақсиру-с-салот, 1 [1081]; Муслим, Салоту-л-мусофирин, 15 [693]). Ҷое, ки шахс таваллуд шудааст, издивоҷ кардааст ё қарор кардааст, ки дар он ҷо муқим шавад ва қасди тарк кардан надорад, аммо бо сабабҳои муваққатӣ, мисли донишҷӯӣ, коргарӣ ё хизмат дар артиш, муддати тӯлонӣ дар он ҷо мемонад ё ба сафар баромада, қасди на камтар аз понздаҳ рӯз ё бештар аз онро дорад, чунин ҷой "ватани иқомат" мебошад. Дар ватани иқомат намозҳо ҳамчун муқим хонда мешаванд. Ба ақидаи ҳанафиён, агар дар он ҷо камтар аз 15 рӯз бимонад ва ҷое, ки мемонад, молики худ ё манзили иҷорааш набошад, намозҳояшро кӯтоҳ мехонад (ниг. Ҳаддод, ал-Ҷавҳара, 1/87; Ибн Обидин, Радду-л-муҳтор, 2/131-132; Билмен, Илмиҳол, 163).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.