Вақти намозДар дини Ислом дуо мақоми бузург дорад. Мусалмон дар ҳолатҳои гуногуни зиндагӣ ба Парвардигораш рӯй оварда, бо дилу ҷон дуо мекунад. Дар поён дуоҳоеро меорем, ки барои зиёд шудани баракат, ризқ ва пешрафти касб хонда мешаванд.
Дуое, ки барои роҳнамоӣ ва баракат дар тиҷорату касб ва ёфтани ризқи ҳалол фоида дорад. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баъди намози бомдод чунин мегуфтанд: «Эй Аллоҳ! Ман аз Ту ризқи ҳалол, илми фоиданок ва амали қабулшуда мехоҳам».
Дуои ризқ: «Эй Аллоҳ! Молики мулк! Ту ба ҳар кӣ хоҳӣ, подшоҳӣ медиҳӣ ва аз ҳар кӣ хоҳӣ, мегирӣ. Ҳар кӣ хоҳӣ, иззат медиҳӣ ва ҳар кӣ хоҳӣ, хор мекунӣ. Ҳамаи хайр дар дасти Туст. Бешак, Ту бар ҳар чиз қодирӣ! Дар дунё ва охират меҳрубонӣ мекунӣ. Ба ҳар кӣ хоҳӣ, неъматҳои ду ҷаҳонро медиҳӣ ва ба ҳар кӣ нахоҳӣ, намедиҳӣ. Бо раҳмати Худ маро ба дигарон муҳтоҷ макун».
«Эй Парвардигор! Агар ризқи ман дар осмон бошад, ба замин фурор овар. Агар дар замин бошад, бар рӯи он барор. Агар дур бошад, наздик гардон. Агар душвор бошад, осон кун. Агар осон бошад, зиёд ва муборак гардон! Омин!».
Дуое, ки ҳангоми ворид шудан ба бозор хонда мешавад: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармудаанд:
«Ҳар кас ба бозор дарояд ва бигӯяд: «Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарика лаҳ. Лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду, юҳйӣ ва юмӣт, ва ҳува ҳайюн ло ямут, би ядиҳил хайр, ва ҳува ало кулли шайъин қадир», Аллоҳ барои ӯ подоши беандоза менависад, гуноҳонашро мебахшад ва дараҷаҳояшро баланд мекунад».
Дуо барои зиёд шудани баракат: «Эй Парвардигор! Аз Ту баракат дар ризқ, умр, кор, илм, вақт, фарзанд, тандурустӣ ва оилаам мехоҳам».
Ҳамчунин, зикри зиёд истиғфор ва пайваста салавот фиристодан ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) сабаби зиёд шудани ризқ мегардад. Дуоҳои дигаре низ ҳастанд, ки барои пешрафти касб ва зиёд шудани ризқ мусоидат мекунанд. Аммо инсон бояд пеш аз ҳама ба Аллоҳ таваккал карда, барои пайдо кардани ризқ кӯшиш ва меҳнат намояд. Ҳамчунин, ҳангоми дуо кардан бояд бо ихлос ва эътиқоди комил ба қабул шудани дуо ба Парвардигор муроҷиат кунад.
Аллоҳ ба касбу кори ҳамаи мо баракат ато фармояд!
Медет ҚУРМАШУЛӢ
Маҷаллаи «Имон», №7, соли 2024
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.