Дар моҳи Рамазон кадом дуоҳо хондан лозим аст?

Рамазон – моҳи қабул шудани дуоҳо аст. Дар ин рӯзҳои муборак ҳар як мусалмон бояд бештар дуо кунад. Хусусан вақти ифтор – лаҳзаи қабул шудани дуо аст. Аз ин рӯ, дуо кардан ҳангоми ифтор мустаҳаб мебошад.

Пайғамбарамон (ба ӯ салавоту салом бошад) фармудаанд: «Дуои се нафар рад намешавад: дуои рӯзадори то ифтор, дуои ҳокими одил ва дуои мазлум» . Дар ҳадиси дигар Расули Худо фармудаанд: «Дуои рӯзадор рад намешавад» . Дар моҳи Рамазон ҳангоми дидани моҳи нав, ният кардан ба рӯза, вақти ифтор ва шаби Қадр дуоҳои зерин хонда мешаванд.

• 1. Дуое, ки ҳангоми дидани моҳи нав хонда мешавад. Умуман, дидани моҳи нав ва дуо кардан барои мусалмон мустаҳаб аст. Дар ҳадисе аз Талҳа (ба ӯ ризо бошад) омадааст, ки Пайғамбарамон (ба ӯ салавоту салом бошад) чунин дуо мекарданд: «Эй Аллоҳ! Дар ин моҳи нав бароямон осонӣ ато фармо. Моро дар имон, амният ва Ислом устувор гардон. Парвардигори ман ва ту – Аллоҳ аст» .

• 2. Дуое, ки ҳангоми ифтор хондан афзалтар аст. «Эй Аллоҳ! Барои ризоии Ту рӯза доштам. Бо ризқи Ту ифтор кардам. Ба Ту имон овардам ва ба Ту таваккал намудам. Ташнагӣ рафт, рагҳо сероб шуданд ва, иншоаллоҳ, савоб низ навишта шуд» . Дар ҳадисе аз Ибни Умар (ба ӯ ризо бошад) омадааст:

  «Пайғамбарамон ҳангоми ифтор чунин дуо мекарданд: «Заҳаба з-замо ва-абталлатил уруқ ва сабатал-ажру ин шаа Аллоҳ» .

  Дар ҳадиси дигар омадааст:

  «Аллоҳумма лака сумту ва аъла ризқика афтарту» .

• 3. Дуое, ки ҳангоми ният кардан ба рӯза хонда мешавад. «Бо нияти ризоии Аллоҳ аз субҳ то ғуруби офтоб рӯзаи моҳи Рамазонро ният кардам». Хонданаш: «Навайту ан асума саума шаҳри Рамазона мина-л-фажри ила-л-магриби холисан лиллоҳи таъоло» . Дуои дигар: «Эй Аллоҳ! Барои ризоии Ту, бо имон ба Ту ва умеди савоб, ният кардам, ки рӯзаи моҳи Рамазонро комил нигоҳ дорам. Худоё, гуноҳонамро бубахш ва рӯзаамро қабул кун!». Хонданаш: «Аллоҳумма инни навайту ан асума Рамазона комилан ли ваҷҳика-л-карим иманан ва ихтисабан. Аллоҳумма тақаббалҳу минни ва ҷаал занби магфуран ва саумӣ мақбулан» .

• 4. Дуое, ки дар даҳ рӯзи охири Рамазон ва шаби Қадр хонда мешавад. Ойша модари мо аз Пайғамбарамон (ба ӯ салавоту салом бошад) пурсидаанд: «Эй Расули Худо! Агар бидонам, ки шаби Қадр фаро расидааст, чӣ бигӯям?» Пайғамбар фармуданд: «Эй Аллоҳ! Ту бахшоянда ҳастӣ ва бахшишро дӯст медорӣ, маро бубахш!» Хонданаш: «Аллоҳумма иннака ъафуввун тухиббул-ъафва фаъфу ъанни» .

Медет ҚУРМАШУЛӢ,

Мутахассиси бахши шариат ва фатвои Кумитаи динии мусалмонони Қазоқистон

Маҷаллаи «Имон», №3 , соли 2024