Фазилати даҳ рӯзи аввали Зулҳиҷҷа чист?

Дар ояти 2-юми сураи Фаҷр, ки дар он "даҳ шаб" зикр шудааст, тибқи тафсири барҷаста, мақсад даҳ шаби аввали моҳи Ҳаҷ, яъне Зулҳиҷҷа мебошад. (Розӣ, Мафотеҳул-ғайб, 31/148) Бо ишора ба фазилати даҳ рӯзи аввали Зулҳиҷҷа, Паёмбари Акрам (с.а.с.) фармудаанд: “Дар назди Худо, амале, ки дар ин даҳ рӯз анҷом дода мешавад, аз дигар амалҳо маҳбубтар нест.” Саҳоба пурсиданд: “Эй Расули Худо! Оё ҳатто аз ҷиҳод дар роҳи Худо ҳам беҳтар аст?” Паёмбар (с.а.с.) ҷавоб доданд: “Бале, ҳатто аз ҷиҳод дар роҳи Худо ҳам. Магар шахсе, ки бо молу ҷони худ ба ҷиҳод меравад ва шаҳид мешавад ва барнамегардад. (Ин амали ӯ болотар аст.)” (Абу Довуд, Савм, 61 [2438]; ниг. Бухорӣ, Ийдайн, 11 [969])

Фазилати ин даҳ рӯзи Зулҳиҷҷа аз он иборат аст, ки ибодати Ҳаҷ дар ҳамин моҳ анҷом дода мешавад. (Ибн Ҳажар, Фатҳ, 6/110) Зеро дар ин рӯзҳо баъзе аз маносики Ҳаҷ иҷро мешаванд ва баъзе дигар (мисли тавофи зиёрат, сангзанӣ ба шайтон) дар рӯзҳои ташриқ, ки баъд аз ин даҳ рӯз меоянд, анҷом дода мешаванд. Ҳамчунин, ривоят шудааст, ки рӯзаи рӯзи нӯҳуми моҳи Зулҳиҷҷа, яъне рӯзи арафаи Иди Қурбон, бисёр савоб дорад. (Муслим, Сиём, 196-197 [1162])

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu