Рӯза гирифтан дар нӯҳ рӯзи аввали моҳи Зулҳиҷҷа мустаҳаб дониста шудааст. Шахс метавонад тамоми рӯзҳоро рӯза гирад ё танҳо чанд рӯзро интихоб кунад.
Рӯзи нӯҳуми Зулҳиҷҷа, ки рӯзи Арафа аст, дар дин мақоми муҳим дорад. Паёмбари Акрам (с.а.с.) дар бораи рӯзаи ин рӯз фармудаанд: “Умедворам, ки рӯзаи рӯзи Арафа кафорати гуноҳҳои соли гузашта ва соли оянда хоҳад шуд.” (Муслим, Сиям, 196-197 [1162]). Аммо барои онҳое, ки дар ҳаҷ ҳастанд, беҳтар аст, ки рӯза нагиранд, то ибодатҳои худро ба хубӣ анҷом диҳанд ва ба душворӣ ё нотавонӣ гирифтор нашаванд. (Абу Довуд, Савм, 63 [2440]; Ибн Можа, Сиям, 40 [1732])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.