Вақти намозУмуман, фурӯ бурдани шланг рӯзаро намешиканад. Зеро барои шикастани рӯза, лозим аст, ки шланг пурра ба дохил дарояд. Дар ин ҳолат, як қисми шланг берун мемонад. Аммо, агар тавассути шланг ба меъда чизе ворид шавад, рӯза мешиканад.
Имом Ибн Обидин мегӯяд: «Агар шахс чӯб ё ресмонеро, ки ба нӯги он хӯрок баста шудааст, фурӯ барад ва як нӯги он берун монад ва аз он чизе дар дохил намонад, рӯза намешиканад. Зеро шарти шикастани рӯза – дар дохил мондан аст» [1] , – гуфтааст.
Аз ин рӯ, агар ба шланг дору молида, онро фурӯ баранд ва баъзе қисмҳои дору дар дохил бимонанд, рӯза мешиканад ва як рӯзи қазо лозим мешавад.
Аз китоби «Фатвоҳо оид ба рӯзаи Рамазон»
[1] «Ҳошияи Ибн Обидин», 3/369.
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.