Гӯшношунавоён ҳангоми намоз хондан чӣ гуна қироат ва тасбеҳотро анҷом медиҳанд?

Гӯшношунавоён аз ҷиҳати вазифадорӣ ба ибодатҳо мисли дигар мусалмонон мебошанд. Аз ин рӯ, онҳо вазифадоранд, ки намоз хонанд, рӯза гиранд ва дигар ибодатҳоро иҷро кунанд. Аз фарзҳои намоз, такбири ифтитоҳ ва қироат одатан бояд ба забон оварда шаванд. Аммо, чун имкони иҷрои ин амалҳо вуҷуд надорад, барои гӯшношунавоён кофист, ки такбир ва қироатро дар дил хонанд ва забонашонро ҳаракат додан шарт нест. (ал-Фатаво-л-Ҳиндия, 1/69; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/481) Зеро инсон танҳо ба иҷрои он чизе мукаллаф аст, ки қудрати онро дорад. (ал-Бақара, 2/286)

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu