Вақти намозДар анъанаҳои мардуми мо баъзе одатҳои нав пайдо шудаанд, ки қаблан вуҷуд надоштанд. Яке аз онҳо gender party аст, яъне вақте ки зан ё хешу табори наздики оила ҷинси кӯдаки ҳомиларо ба падари оянда бо шодии махсус ва сюрприз эълон мекунанд.
Зане, ки натиҷаи ташхиси ултрасадоро гирифтааст, метавонад ҷинси кӯдакро бо роҳҳои гуногун баён кунад. Масалан, ранги тӯб, ранги торт ё дигар чизҳое, ки дар қуттӣ пинҳон шудаанд, ин хабарро мерасонанд. Ҳатто дар бозор хизматрасониҳои махсус барои ташкил кардани чунин шабнишинӣ пайдо шудаанд.
Дар Қуръони Карим омадааст: «Аллоҳ медонад, ки ҳар як модар чӣ бор дорад, чӣ чиз дар шикам кам ё зиёд мешавад, чӣ чиз афтода (яъне исқот ё пеш аз муҳлат таваллуд мешавад) ва чӣ чиз дертар ба дунё меояд. Ҳама чиз назди Ӯ бо андоза аст» («Рағд» сура, ояти 8).
Имрӯз мо метавонем ҷинси кӯдаки ҳомиларо тавассути ташхиси ултрасадо муайян кунем. Аммо дар оянда чӣ тавр ба дунё омадани он ва чӣ гуна зиндагӣ кардани кӯдакро ғайр аз Аллоҳ ҳеҷ кас намедонад.
Пайғамбари Худо (барояш дуруду саломи Аллоҳ бод) фармудаанд: «Калидҳои ғайб панҷтоянд. Онҳоро ғайр аз Аллоҳ ҳеҷ кас намедонад: пагоҳ чӣ мешавад, зан кӣ таваллуд мекунад, борон кай меборад, одам дар куҷо мемирад ва Қиёмат кай мешавад — инҳоро танҳо Аллоҳ медонад» (Бухорӣ). Аз ин рӯ, пешакӣ шод шудан ва барои кӯдаке, ки ҳанӯз таваллуд нашудааст, ҷашн гирифтан нодуруст аст.
Дуюм, анҷом додани амале, ки дар шариати мо наомадааст ва дини мо онро фармуда накардааст, ба бидъат (гуноҳ) роҳ мекушояд.
Сеюм, агар барои чунин ҷамъомади бефоида сарфу харҷи беҳуда шавад, исроф ҳисоб мешавад.
Чорум, пайравӣ кардан ба одатҳои ҷомеаи беимон ва тақлид ба онҳо инсонро ба гумроҳӣ мебарад.
Панҷум, дар анъанаҳои мардуми мо занони ҳомила то ҳадди имкон худро аз чашми бад ва ҳасад нигоҳ медоштанд ва ошкор кардани ҳолати худро шарм медонистанд.
Ҳасан АМАНҚУЛ,
рӯзномаи «Мунара», №20, соли 2020
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.